https://keramatzade.com/job-specialty

این کارها می‌رسی؟»

چرا هر کس باید در این شرایط دو تخصص کار داشته باشد؟

اصلا شاید خودِ شما خواننده‌ی محترمِ این مقاله دوست داشته باشید کاری کاملا متفاوت با حرفه‌‌ی فعلی‌تان انجام بدهید. فارغ از اینکه این سبک از زندگی را می‌پسندید یا خیر، می‌خواهیم با ارائه‌ی دلایلی به شما بگوییم داشتن حداقل دو تخصص کار، چقدر می‌تواند به نفع‌تان تمام شود. پس لطف بفرمایید و با ما همراه باشید.

در ظاهر، احتمال موفقیت افراد در شغلی کاملا متفاوت با حرفه‌ی قبلی‌شان، کم به نظر می‌رسد و گویی هزینه‌ی زیادی برای این تغییر باید پرداخت بشود. پس چه باید کرد؟ یک راه‌ حل وجود دارد؛ به‌ جای اینکه شغل قبلی خود را رها کنید، سعی کنید هردو حرفه را دنبال کنید و حداقل دو تخصص کارداشته باشید. با این روش می‌توانید به موفقیت‌هایی در هردو زمینه‌ی شغلی دست پیدا کنید.

در ادامه، با مزایای داشتن تخصص‌ کار مختلف از زبان کابیر سِگَل، نویسنده، آهنگساز و تهیه‌کننده، آشنا می‌شوید.

---

1. توسعه‌ مهارت‌ها و تخصص کار

حتما بخوانید: 14 راز برای برگزاری جلسات کاری موفق

من علاقه‌ی زیادی به تهیه‌ کنندگی در زمینه‌ی موسیقی دارم و فعالیت‌های مختلفی که انجام می‌دهم، در پیشبرد یکدیگر به‌ هم کمک می‌کنند. در شروع کار به‌خاطر اینکه هیچ تجربه‌ای نداشتم، کسی تمایل نداشت با من همکاری کند، اما به دلیل علاقه به موسیقی و کسب تجربه در این حیطه، آستین‌ها را بالا زدم و تلاش کردم. شغل قبلی من سرمایه‌ی لازم برای تهیه‌کنندگی موسیقی را فراهم نمی‌کرد، اما مهارت‌های لازم برای تهیه‌ کنندگی را در اختیار من می‌گذاشت. یک تهیه‌کننده‌ی خوب باید بتواند چشم‌انداز درستی ارائه کند، نیروهای مناسبی استخدام کند، زمان‌ بندی صحیحی داشته باشد، از عهده‌ی تامین مالی برآید و محصول مناسبی ارائه کند.

بعد از کسب جوایز مختلف و مهمی چون جایزه‌ی گِرَمی (بزرگ‌ترین جایزه‌ی دنیای موسیقی و هم‌ارز جایزه‌ی اُسکار در سینما)، افراد زیادی تمایل دارند با من همکاری کنند. اما خودم هنوز به دنبال کسب درآمد از این طریق نیستم و فکر می‌کنم تولید و ارائه‌ی موسیقی به‌اندازه‌ی کافی از نظر روحی من را اغنا می‌کند.

من از ارباب رجوعان شرکت دعوت می‌کنم به جلسات ضبط موسیقی‌‌ام بیایند و این حضور معمولا برای آنها خیلی جذاب است، زیرا آنها مشاغلی معمولی دارند و از حجم بالای لذت در چنین جلساتی بسیار به‌وجد می‌آیند. این خوشحالی برای من بسیار با ارزش است.
 

---

2. تخصص کار و پیدا کردن دوستان مختلف

حتما بخوانید: چگونه شکست عشقی خود را از یاد ببریم؟

وقتی در وال‌ استریت فعالیت می‌کردم، حلقه‌ی دوستانم متمرکز بر افرادی بود که در بخش خدمات مالی مشغول به فعالیت بودند. همه‌ی دوستان من بانکدار، تاجر، تحلیل‌گر اقتصادی، اقتصاددان و … بودند و رویکرد مشترکی به قضایا داشتند. این اجماع و شباهت در آرا، گاهی باعث می‌شد تا ارباب‌رجوعان از مشاوره و تحلیلی که به آنها ارائه می‌دادم، چندان راضی نباشند.

مثلا یکی از مراجعین من تمایل داشت بداند که شهروندان چینی درباره‌ی چه چیزهایی با یکدیگر صحبت می‌کنند. او را به یکی از دوستانم که در این زمینه اطلاعات کافی داشت، معرفی کردم. این داستان به نفع همه‌ی ما بود. من در کارم موفق ظاهر شدم، ارباب رجوعم به ایده‌ی مورد نظرش دست یافت و دوستم نیز مخاطب و مشترک تازه‌ای پیدا کرد.

با معرفی آشنایان خود به یکدیگر، می‌توانید افرادی را که در شرایط معمولی با هم ملاقات نمی‌کنند، با یکدیگر آشنا کنید.
 

---

3. تخصص کار و کشف خلاقیت‌های واقعی

حتما بخوانید: 7 مهارت مهم که در هنگام تصمیم گیری به کارتان می آید

وقتی تخصص‌ کار مختلفی داشته باشید، متوجه خواهید شد که ایده‌های مختلف چگونه با هم در تعامل هستند و از آن مهم‌تر، چگونه باید با هم تعامل داشته باشند. استیو جابز به‌عنوان الگویی درخشان در فعالیت‌های بین‌رشته‌ای و متنوع گفته است:‌

    «حاصل درهم آمیختن هنرهای آزاد و علوم انسانی با فناوری، چیزی است که قلب‌های ما را تسخیر کرده است.»

وقتی طوفان کاترینا در آمریکا رخ داد، بسیاری از نوازندگان موسیقی نیواورلئان را ترک کردند و در تلاش بودند تا مبلغی برای نوازندگان خسارت‌ دیده جمع‌آوری کنند. در آن زمان من می‌توانستم سازمان خیریه‌ای برای جمع‌آوری اعانه‌های مردمی تأسیس کنم، اما این کار را نکردم و در عوض، راهکار بادوام‌تری اجرا کردم. طبق برنامه‌ای که تدارک دیده بودم، افراد برای استخدام گروه‌های موسیقی برای برنامه‌های خود، باید از طریق سایت من اقدام به رزرو و نام‌نویسی می‌کردند و در هربار ثبت‌نام و رزرو باید مبلغی را به‌ عنوان انعام پرداخت می‌کردند. این کار باعث می‌شد تا گروه‌های موسیقی مخاطبان خود را پیدا کنند و ضمنا اعانه‌ای نیز برای کمک به خسارت‌دیدگان جمع‌آوری بشود. بعدا به‌علت سابقه‌کارم در بانک، توانستم مؤسسه‌ی خیریه‌ای در ادغام با یک مؤسسه‌ی دیگر راه‌اندازی کنم.

وقتی کنجکاوی‌های خود را دنبال می‌کنید، به حرفه‌ی جدید خود خلاقیت اضافه خواهید کرد و نتایج بهتری کسب می‌کنید. داشتن تخصص‌ کار مختلف باعث می‌شود در امور مختلف مهارت کسب کنید و این مهارت‌ها به پیشبرد بهتر یکدیگر کمک می‌کنند.

منبع : hbr

 تخصص کاری چرا هر کس باید در این شرایط دو تخصص کار داشته باشد؟ تخصص کار

https://keramatzade.com/How-can-we-have-a-decent-mind-in-all-circumstances-

سبک زندگی و توجه به ارتباط بین ذهن و بدن سرحال‌تر باشیم.

چگونه می توانیم در هر شرایطی ذهن ارام داشته باشیم؟

حتما بخوانید: چگونه مانند ثروتمندان فکر کنیم؟

تکنیک‌های روان‌شناختی‌ای وجود دارند که به کمک ما می‌آیند تا با افزایش توانایی‌های شناختی مغزمان (توجه، حافظه، اعمال اجرایی، هشیاری) و پیشگیری از زوال شناختی در سنین بالا ذهنی تیز و هشیار داشته باشیم. با رعایت هر چه بیشترِ نکاتی که در این نوشته با شما در میان خواهیم گذاشت می‌توانید هشیارتر بوده و ذهن آرام وآماده‌ داشته باشید.

---

1. مصرف مواد مغذی برای داشتن تمرکز وذهن آرام

علاوه بر اینکه داشتن یک رژیم غذایی متعادل و متناسب کمک کننده است، خوراکی‌هایی وجود دارند که غذای مغز هستند؛ مصرف این مواد مغذی به سرحال بودن و هشیاری مغزی شما می‌انجامد:

ماهی و بذر کتان

بذر کتان و ماهی‌های روغنی مانند سالمون و ساردین سرشار از اسید چرب امگا 3 هستند. امگا 3 در محافظت از سلول‌های مغزی نقش حیاتی برعهده دارد. این ماده در تحقیقات به عنوان عاملی برای مقابله با ناکارآمدی‌های مغزی معرفی می‌شود که تحت تأثیر افزایش سن ایجاد می‌شوند. برخی تحقیقات عنوان کرده‌اند که امگا 3 احتمالا در افزایش توجه نقش دارد، برای مثال در یک مطالعه معلوم شد بین مصرف مکمل‌های امگا 3 و کاهش نشانه‌های کم‌ توجهی در کودکان رابطه وجود دارد.
غذاهای سرشار از آنتی‌اکسیدان

این خوراکی‌ها می‌توانند در برابر افت شناختیِ وابسته به سن مثلا اختلال در حافظه، توجه و حل مسئله نقش محافظتی داشته باشند. برخی شواهد نشان می‌دهند که مواد سرشار از آنتی‌اکسیدان مانند ویتامین C و ویتامین E می‌توانند از سرعت ایجاد افت شناختی بکاهند.
چای سبز

مطالعه‌ای بر روی موش‌ها که در مجله‌ی Brain and Cognition منتشر شده است نشان می‌دهد که مصرف چای سبز می‌تواند قدرت حافظه و یادگیری را افزایش بدهد. علاوه بر این طبق مطالعه‌ای که در سال‌‌ 2014 روی گروه کوچکی از سالمندان انجام شد مصرف روزانه‌ی چای سبز به بهبودِ فعالیت‌های شناختی مغز آنها منجر شد. پس بهتر است از خواص چای سبز غافل نشوید.
 

---

2. مواد طبیعی برای افزایش سلامت مغز و ذهن آرام

برخی از گیاهان دارویی به شما کمک می‌کنند همیشه سرحال و هشیار بوده و ذهن آرام و آماده داشته باشید. در این بخش به دانشی که در مورد دو نمونه از این گیاهان دارویی وجود دارد اشاره می‌کنیم:

کرکیومین (Curcumin)

در برخی مطالعات اولیه مشخص شد که ماده‌ی زردرنگِ موجود در زردچوبه، یعنی کرکیومین، برای توانایی شناختی مفید است. همچنین مطالعه‌ی دیگری مربوط به سال 2015 نشان می‌دهد که کرکیومین می‌تواند منجر به افزایش نوعی اسید چرب امگا 3، اسید دوکوزاهگزانوئیک (docosahexaenoic acid)، در مغز شود. این اسیدهای چرب اثرات مثبتی بر سلامت مغز و افزایش توانِ شناختی دارند.
رزماری

بر اساس مطالعه‌ای که در سال 2012 در مجله‌ی Medicinal Food به چاپ رسید مصرف روزانه‌ی گیاه رزماری در سالمندان می‌تواند عملکرد شناختی و حافظه‌‌ی آنها را ارتقا دهد.

3. تکنیک‌های ذهنی-بدنی برای داشتن ذهن آرام و آماده

این تکنیک‌ها نه تنها برای کاهش استرس مفیدند بلکه می‌توانند به شما کمک کنند سرحال باشید و تمرکز بالاتری را تجربه کنید.
مدیتیشن

در مطالعه‌ا‌ی روی 40 نفر از دانشجویان دوره‌ی کارشناسی محققان مشاهده کردند که انجام روزانه‌ 20 دقیقه مدیتیشن به مدت پنج روز توجه این دانشجویان را افزایش داد و در کنار آن اضطراب، خستگی، خشم و افسردگی آنها کاهش پیدا کرد.
تای‌چی (Tai Chi)

بررسی مروری 9 مورد از مطالعات گذشته که نتایج آن در سال 2015 در مجله‌ی Preventive Medicine به چاپ رسید نشان می‌دهد که تایچی می‌تواند توجه، حافظه، و سایر متغیرهای مرتبط با توانایی شناختی مغز را در بزرگسالانِ سالم افزایش بدهد.

---

4. تکنیک‌های روان‌ شناختی برای داشتن ذهن آرام و آماده

حتما بخوانید: اختلالات و مشکلات خوابیدن  و روش های درمان آن را بشناسید

برخی مشکلات سلامتی مانند دیابت، فشار خون بالا، وقفه‌ی تنفسی در خواب، افسردگی، کم‌کاری تیروئید و سطح بالای کلسترول ناسالم LDL می‌توانند بر افت عملکرد شناختی تأثیر بگذارند. شما می‌توانید از هوشیاری و توانایی مغزی‌تان با رعایت دقیق توصیه‌های پزشک‌تان در راستای درمان و کنترل این بیماری‌ها محافظت کنید.

علاوه بر این با رعایت توصیه‌هایی که در ادامه می‌آید، می‌توانید از عملکردهای شناختی‌تان مانند توجه، حافظه و غیره محافظت کنید و آنها را بهبود بدهید.
از یادگیری باز نمانید

تحصیلات بالاتر با عملکرد شناختیِ بهتر در سنین بالا مرتبط است. کارشناسان گمان می‌کنند عادت به فعال نگه داشتن مغز که با تحصیلات عالیه در فرد ایجاد می‌شود کمک می‌کند حافظه قدرت خود را از دست ندهد. این باور وجود دارد که به چالش کشیدن مغز با تمرین ذهنی، فرایندهایی را در مغز فعال می‌کند که به نگهداری از سلول‌های مغزی و تحریک ارتباط میان آنها منجر می‌شود. با اینکه بسیاری از افراد شغل‌هایی دارند که ذهن آنها را فعال نگه می‌دارد، اما دنبال کردن یک سرگرمی، یاد گرفتن مهارتی جدید یا داوطلب شدن در پروژه‌هایی که در آنها از مهارت‌هایی استفاده می‌شود که شما معمولا آنها را به کار نمی‌گیرید، می‌تواند همین اثر را به همراه بیاورد و به بهبود حافظه منجر شود.

حواس مختلف‌تان را به کار بگیرید

هر چه تعداد بیشتری از حواس‌تان را در فرایند یادگیری به کار ببرید بخش‌های بیشتری از مغز را درگیر یادگیری می‌کنید. در یک مطالعه، دسته‌ای عکس که به لحاظ عاطفی حالتی خنثی داشتند به گروهی از بزگسالان نشان داده شد، نمایش هر کدام از عکس‌ها با رایحه‌ای همراه بود. در این مطالعه از شرکت‌کنندگان خواسته نشده بود که عکس‌ها را به خاطر بسپارند. در مرحله‌ی بعد دسته‌ی دیگری عکس، این‌ بار بدون همراهی رایحه‌ای خاص، به نمایش گذاشته شد و از آنها خواسته شد بگویند با کدام عکس‌ها از مرحله‌ی قبل آشنا هستند.

حافظه‌ی شرکت‌کنندگان در مورد عکس‌های جفت‌شده با رایحه و به خصوص آنهایی که با بوی خوش همراه شده بودند عملکردی عالی داشت. تصاویر تهیه شده از مغز نشان می‌دهد که دیدن دوباره‌ی عکس‌هایی که یک بار با رایحه همراه شده بودند حتی وقتی آن بوها دیگر وجود نداشتند و افراد سعی نکرده بودند که آنها را به خاطر بسپارند، قشر گلابی شکل مغز را، که بخش اصلی در تجزیه و تحلیل بوهاست، فعال می‌کرد. بنابراین زمانی که به سراغ کشف ناشناخته‌ها می‌روید از تمام حواس خود بهره ببرید.

---

به خودتان باور داشته باشید

حتما بخوانید: عوامل افزایش بهره وری در کار و زندگی چیست؟

عقاید غلط مرتبط با افزایش سن در ذهن افراد می‌تواند در افت حافظه‌ی آنها دخیل باشد. افراد میانسال و مسن زمانی که در معرض کلیشه‌های قالبی مرتبط با افزایش سن و حافظه قرار می‌گرفتند دچار افت عملکردهای مرتبط با حافظه می‌شدند. در مقابل هنگامی که پیام داده شده به آنها مربوط به حافظه‌ی خوب در سنین بالا بود عملکردشان بهبود پیدا می‌کرد. فردی که اعتقاد دارد روی حافظه‌اش کنترلی ندارد، مثلا شاید درباره‌ی فراموشی‌هایش جوک می‌گوید، کمتر احتمال دارد که برای حفظ و افزایش مهارت‌ شناختی خود تلاشی بکند، همین دلیل ساده می‌تواند احتمال دچار شدن به افت حافظه را در او بالا ببرد. اگر باور داشته باشید که می‌توان حافظه‌ی بهتری داشت و با تمرین کردن این باور را عملی کنید، شانس بیشتری خواهید داشت که در بلندمدت هوشیاری خود را حفظ کنید.
برای یادگیری و به‌خاطر سپردن مطالب برحسب اولویت آنها عمل کنید

اگر لازم نباشد که انرژی ذهنی‌تان را برای یادآوری جای کلید یا تاریخ تولد نوه‌هایتان استفاده کنید، بهتر می‌توانید روی یادگرفتن و به خاطر سپردن مسائل مهم و جدید تمرکز داشته باشید. بنابراین از تقویم، فهرست خرید، نقشه‌ی راهیابی، و پوشه‌های طبقه‌بندی اسناد و مدارک استفاده کنید تا اطلاعاتی را که روزانه با آن سروکار دارید به صورت طبقه‌بندی‌شده در دسترس داشته باشید. راهکار دیگر این است که هر وسیله را در جای مخصوص به خودش قرار بدهید. برای عینک، کیف پول، کلیدها و هر آنچه به طور دائم استفاده می‌کنید جای مخصوصی در نظر بگیرید و همیشه آنها را در همان جا بگذارید.
 

---

از روش تکرار با صدا و نوشتار بهره بگیرید

وقتی می‌خواهید آنچه شنیده‌اید، خوانده‌اید یا به آن فکر کرده‌اید را از بر کنید آن را با صدای بلند برای خودتان تکرار کنید یا یادداشتی بردارید. با این کار حافظه‌تان و میزان چسبندگی اطلاعات به آن را تقویت می‌کنید. مثلا وقتی اسم کسی را برای اولین مرتبه شنیده‌اید در مکالمه‌تان آن را بیان کنید. مثلا: «خب علی! گفتی با آقای نوربخش کجا آشنا شدی؟»
جلوی افت حافظه را با مرورهای فاصله‌دار بگیرید

مرور کردن به عنوان ابزاری برای یادگیری زمانی بیشترین قدرت را دارد که طبق زمان‌بندی مناسب انجام بشود. بهتر است مانند زمانی که شبِ امتحانی درس می‌خوانید از تکرار مکرر یک مطلب در بازه‌ی زمانی کوتاه خودداری کنید. در عوض، مطالعه‌ی مجدد مطالب مهم را به بازه‌های زمانی که کم‌کم طولانی‌تر می‌شوند موکول کنید؛ در ابتدا پس از یک ساعت، سپس هر چند ساعت، و نهایتا هر روز مطلب را مرور کنید. فاصله گذاشتن بین مرورها به بهبود حافظه کمک می‌کند و به خصوص زمانی مفید است که دارید اطلاعات پیچیده را به خاطر می‌سپارید؛ برای مثال جزئیات تکالیف یک کار تازه.

---

5. ایجاد تغییرات در سبک زندگی برای داشتن تمرکز بیشتر و ذهن آرام

حتما بخوانید: 20 فن برای برند سازی کسب و کار

تغییراتی که می‌توانیم در سبک زندگی‌مان ایجاد کنیم تا همیشه سرحال و هشیار باشیم عبارتند از:
خواب کافی

تحقیقاتِ زیادی بر این یافته اتفاق نظر دارند که کمبود خواب می‌تواند اثر نامطلوب عمده‌ای روی عملکرد شناختی فرد بر جای بگذارد.
ورزش

مطالعه‌ای که در سال 2010 در مجله‌ی علوم اعصاب منتشر شد نشان می‌دهد که پیاده‌روی به مسافت حداقل 9/5 کیلومتر در هفته می‌تواند از حافظه‌ی افراد در سنین بالا محافظت کند. همچنین در این مطالعه همچنین مشخص شد که انجام ورزش به صورت منظم راهکاری مناسب برای مقابله با کوچک شدن مغز در اثر افزایش سن است.
مدیریت استرس

مانند خواب ناکافی، رسیدگی نکردن به استرس‌های روزمره می‌تواند به شدت عملکردهای شناختی مغز را فلج کند. برای اینکه همیشه سرحال باشیم و هوشیاری‌مان را حفظ کنیم خیلی مهم است که برای کاهش استرس به مرور قدم‌هایی برداریم.

---

کاهش مصرف سیگار و الکل و داشتن ذهن آرام

به دلائل متعددی کاهش مصرف سیگار و الکل می‌تواند کمک کند همیشه سرحال باشیم. اثر نامطلوب روی رگ‌های تغذیه کننده‌ی مغز، کاهش اکسیژن رسانی به بدن، آسیب رساندن به کیفیت خواب همگی ممکن است حال خوب شما را تحت تأثیر نامطلوب قرار بدهد.
 

---

6. گسترش روابط دوستانه و ذهن آرام

چگونه همیشه ذهن آرام و آماده‌ داشته باشیم - گسترش روابط مستحکم اجتماعی

در آستانه‌ی تعطیلات نوروز که فرصت مناسبی برای تازه کردن دیدار با دوستان و آشنایان پیش می‌آید اشاره به این نکته که روابط دوستانه می‌تواند در سلامتی و طول عمر ما دخیل باشند خالی از لطف نیست. در روابط دوستانه‌ای که در آن افراد به هم محبت و توجه دارند هورمون‌های استرس کاهش پیدا می‌کند. با کاهش این هورمون‌ها سلامت رگ‌های قلبی، عملکرد دستگاه گوارش، تنظیم سطح قند خون و سیستم ایمنی افزایش می‌یابد. داشتن روابط خوب به ما کمک می‌کند خواب بهتر و رژیم غذایی سالم‌تری داشته باشیم و کمتر سیگار بکشیم. در نقطه‌ی مقابل، فقدان روابط معنی‌دار و مستحکم با دیگران با کاهش توانایی‌های شناختی مغز در سنین بالا، افسردگی و همین‌طور افزایش نرخ مرگ‌ومیر مرتبط است.

منبع : verywell healthharvard

 ذهن آماده چگونه می توانیم در هر شرایطی ذهن ارام داشته باشیم؟ ذهن آرام

https://keramatzade.com/What-are-garlic-properties-for-hair-How-is-garlic-mask-to-strengthen-hair-

خواص سیر برای مو چیست؟ و طرز تهیه ماسک سیر برای تقویت مو چگونه است؟

آنتی اکسیدان‌های موجود در سیر، به مراقبت از پوست و مو و رشد و تقویت موها کمک بسیار می‌کند. در این مقاله در مورد خواص سیر برای مو و طرز تهیه ماسک موی سیر و نحوه استفاده از آن صحبت خواهیم کرد و در ادامه جایگزین‌های سیر برای تقویت و محافظت از مو را معرفی خواهیم کرد.

---

آیا سیر برای مو مفید است؟

حتما بخوانید: 15 انتظاری که زنان از همسرانشان دارند

می‌توانید سیر را در برنامه‌ی غذایی‌تان بگنجانید و یا آن را به‌صورت موضعی مصرف کنید. خواص سیر برای مو می‌تواند به رشد موها کمک کند، اما هنوز به تحقیقات بیشتری در این زمینه نیاز داریم.

---

خواص سیر برای مو و رشد و استحکام آن

    برخی مواد مغذی موجود در سیر می‌تواند به رشد موها کمک کند. سیر خام دارای مقدار زیادی ویتامین و مواد معدنی مثل ویتامین B6 و ویتامین C، منگنز و سلنیم (selenium؛ نوعی آنتی‌ اکسیدان) است که از مواد مفید برای داشتن موهایی سالم به‌حساب می‌آیند.
    سیر خاصیت ضدمیکروبی و ضدقارچی دارد که می‌تواند برای موها مفید باشد، چراکه این مواد با ازبین‌بردن باکتری‌ها و میکروب‌ها می‌توانند به داشتن پوست سر سالم کمک کنند.
    تحقیقی که در سال 2016 انجام شد نشان داد سیر توانایی محافظت از کراتینوسیت (keratinocyte؛ سلول اصلی سازنده‌ی کراتین برای حفاظت از لایه بیرونی پوست) در برابر آسیب‌های اشعه فرابنفش را دارد. همچنین می‌تواند به‌عنوان یک ماده ضد پیری استفاده شود. سلول‌های کراتینوسیت در لایه‌ی بیرونی پوست مثل پوست سر و فولیکول‌های مو قرار دارند.
    آزمایشی در سال 2007 نشان داد، شرکت‌کنندگانی که دارای طاسی منطقه‌ای بودند و از ژل سیر روی نقاط طاس سر استفاده کردند، پس از مدتی رشد موهایشان بهبود یافت.

اگرچه این تحقیقات بسیار امیدوارکننده هستند، هنوز به مدارک علمی بیشتری برای اثبات خواص سیر برای مو نیاز است.
سوختگی شیمیایی

در کنار مزیت‌های استفاده از روش‌های طبیعی خانگی، باید مراقب خطر استفاده از سیر روی مو یا دیگر اعضای بدن باشیم. این مسئله، به‌ویژه برای کسانی که دارای پوست حساسی هستند، بسیار حائز اهمیت است.

استفاده از سیر روی پوست می‌تواند باعث ایجاد سوزش شود. موارد زیادی درباره‌ی سوختگی با سیر گزارش شده است.

چنین خطری تنها شامل استفاده از سیر خام نمی‌شود. محصولات دارای سیر مثل روغن‌‌ها و اسانس‌ها نیز می‌توانند باعث تحریک چشم‌ها و پوست شوند. بهتر است پیش از استفاده از هر نوع محصول محتوی سیر با پزشک خود مشورت کنید یا آن را روی بخش کوچک‌تری از پوست تست کنید.
 

---

خواص سیر برای مو و تهیه ماسک

حتما بخوانید: چرا عاشق می شویم؟نشانه های عاشقی چیست؟

در بازار، محصولات و روغن‌های مخصوص مو که از سیر در ترکیب آنها استفاده شده موجود است. فراموش نکنید که روغن سیرِ مخصوص آشپزی و روغن خالص آن با هم متفاوت هستند. روغن سیر بسیار غلیظ و حاوی الکل است که به ماندگاری بیشتر آن کمک می‌کند. فراموش نکنید که گوگرد موجود در سیر هر محصول سیردار را به ماده‌ای محرک برای پوست و چشم‌ها تبدیل می‌کند.

به‌‌منظور بهره‌مندی از خواص سیر برای مو می‌توانید با مواد موجود در آشپزخانه نرم‌کننده‌ای عالی تهیه کنید. برای کاهش تحریک و حساسیت پوستی، حتما سیر را با روغن‌هایی مثل روغن نارگیل یا روغن زیتون رقیق کنید تا از خواص بیشتری بهره‌مند شوید.

---

مواد مورد نیاز برای تهیه‌ی ماسک سیر

    8 حبه سیر تازه؛
    2 قاشق غذاخوری روغن پایه یا روغن سبزیجات به‌ازای هر حبه؛
    چنگال، مخلوط‌‌کن یا دستگاه پرس سیر؛
    ماهیتابه کوچک؛
    صافی.

---

طرز تهیه ماسک سیر

    سیرها را با چنگال، مخلوط‌کن یا پرس سیر له کنید.
    روغن را در ماهیتابه با شعله‌ی کم گرم کنید و سیر را به آن اضافه کنید (مراقب باشید که روغن داغ نشود).
    سیر را در ماهیتابه هم بزنید تا عطر آن به مشام برسد. مراقب باشید که سیر را نپزید.
    ماهیتابه را از روی شعله بردارید و اجازه دهید محتویات آن خنک شود.
    این مخلوط را در صافی بریزید و آن را صاف کنید.
    این روغن را در یک بطری یا لیوان شیشه‌ای بریزید (به‌منظور ماندگاری بیشتر بهتر است از شیشه‌های تیره استفاده کنید).

---

چگونه از این نرم‌ کننده سیر استفاده کنیم؟

    حتما بخوانید:20 فایده  پسته برای سلامتی بدن

دو قاشق از این روغن را به‌آرامی روی پوست سرتان ماساژ دهید.
    ماساژ سر را به‌مدت 10 تا 15 دقیقه ادامه دهید و یا موها را در یک حوله بپیچید.
    سپس با شامپویی ملایم موها را بشویید.

برای گرفتن بهترین نتیجه، دو روز در هفته از این ماسک استفاده کنید.

شما می‌توانید با اضافه کردن مقدار برابر عسل با روغن، از خواص سیر برای مو بهره‌مند شوید و ماسک مویی عالی داشته باشید. روش استفاده از این ماسک هم مشابه ماسک بالا است.

فراموش نکنید که پیش از استفاده از روش‌های خانگی با پزشک‌تان مشورت کنید.
پیشنهادهای دیگر به‌ جای استفاده از سیر

روش‌های دیگری نیز وجود دارد که به داشتن موهایی پرپشت‌تر و سالم‌تر کمک می‌کند. بهترین کار برای شروع این است که کمترین آسیب را به موهایتان برسانید.

---

در اینجا چند نکته برای کم کردن آسیب به موهایتان را یادآور می‌شویم:

  حتما بخوانید:  چگونه مانند ثروتمندان فکر کنیم؟

  موهایتان را بیش‌ازحد نشویید تا از خشکی آن جلوگیری شود.
    اجازه دهید موهایتان با روش طبیعی خشک شوند و کمتر از سشوار استفاده کنید.
    استفاده از اتو و سایر وسایل حرارتی حالت‌دهنده را کم کنید و پیش از استفاده از آنها، از مواد محافظ مو استفاده کنید.
    از محصولات حالت‌دهنده‌ی مو مثل ژل‌ها و اسپری‌ها کمتر استفاده کنید.

---

روش‌های طبیعی نیز وجود دارد که به ضخیم شدن و داشتن موهای سالم و کم شدن ریزش مو کمک می‌کند. برخی از این روش‌ها شامل این موارد می‌شود:

    روغن نارگیل :

استفاده از روغن نارگیل روی موها از آسیب و شکستن موها جلوگیری کرده و به رشد و ضخیم شدن موها کمک می‌کند. همچنین روغن نارگیل به محافظت از موها در برابر اشعه‌ی ماورای بنفش کمک می‌کند.

---

    روغن آووکادو:

مواد معدنی موجود در آووکادو برای اسحکام کوتیکول و جلوگیری از شکستن موها مفید است. همچنین این روغن برای آبرسانی به مو عالی است.
    بیوتین: مصرف مکمل بیوتین به داشتن موهای سالم کمک می‌کند. اگرچه هنوز به تحقیقات بیشتری در این زمینه نیاز است، اما در تحقیقی که در سال 2015 انجام شد، به این نتیجه رسیدند که مصرف بیوتین به افزایش رشد مو و داشتن موهای ضخیم کمک شایانی می‌کند.

داشتن رژیم غذایی مناسب که همه ویتامین‌ها و مواد معدنی مورد نیاز بدن را در خود دارد نیز می‌تواند به سلامت موها کمک کند.
چه زمانی نزد پزشک برویم

هنوز به تحقیقات بیشتری درباره‌ی فواید سیر برای مو نیاز است، اما درمان‌های دیگری نیز برای کمک به داشتن موهایی سالم وجود دارد. تغذیه‌ی مناسب و کاهش استفاده از محصولات حالت‌دهنده، سشوار و اتوی مو در این زمینه بسیار تأثیرگذار است.

اگر مشکل نازک شدن یا ریزش مو دارد، با پزشک‌تان مشورت کنید. هرچند شکنندگی و ریزش مو در اثر استفاده‌ی روزانه از حالت‌دهنده‌ها رخ می‌دهد، ممکن است مسائلی مثل اختلال‌های تیروئید، سندروم تخمدان پلی کیستیک یا عوارض مصرف برخی داروها نیز موجب ریزش مو شود.
 

منبع : healthline

 خواص سیر ماسک سیر تقویت مو خواص سیر برای مو چیست؟ و طرز تهیه ماسک سیر برای تقویت مو چگونه است؟

https://keramatzade.com/Leave-addiction-to-social-networks

می‌کردند اما داستان به‌هیچ‌وجه به گستردگی وضعیت کنونی نبود

ترک اعتیاد به شبکه های اجتماعی با چند راهکار

زمان کودکی دهه‌شصتی‌ها و قبل از آن، خبری از شبکه‌های اینترنتی رنگارنگ نبود. البته شبکه‌های اجتماعی و مجازی محدودی وجود داشتند و بسیاری از مردم نیز از آنها استقبال می‌کردند اما داستان به‌هیچ‌ وجه به گستردگی وضعیت کنونی نبود. در دهه‌ی گذشته، نمی‌توانستیم ثانیه‌به‌ثانیه با هر نقطه‌ای از جهان ارتباط داشته باشیم. نهایت ذوق و شوق ما در استفاده از تلفن‌های همراه، بازی با مزه‌‌ای بود که ماری با خوردن بلوک‌های مختلف، دراز و درازتر می‌شد.
 

اما الان همه چیز فرق کرده است. بسیاری از ما به‌ شدت به فضای مجازی وابسته شده‌ایم. تقصیر ما هم نیست! تقریبا انجام هر کاری با این گوشی‌های کوچک امکان‌پذیر شده است. در کسری از ثانیه از حال دوستان و خانواده باخبر می‌شویم، هر فیلم و آهنگی که بخواهیم در دسترس‌مان است. برای آموزش، ارتباطات، تفریح و تقریبا همه چیز، تنها کافی است به اینترنت متصل شویم و راحت به خواسته‌مان برسیم. چنین وضعیتی همان‌طور که بسیار باب دل‌وجان ماست، با نگاهی دقیق‌تر نگران‌کننده نیز هست. زیرا به نوعی اسیر قفسی شده‌ایم که فناوری برای‌مان به ارمغان آورده است. این مقاله را تا انتها بخوانید، سعی کرده‌ایم راه‌هایی را معرفی کنیم و با هم بالی برای پَر زدن از این قفس پیدا کنیم.

---

1. پذیرفتن وابستگی و اعتیاد به شبکه‌های اجتماعی

حتما بخوانید: ویژگی های کارآفرینان زن موفق چیست؟

اولین گام برای حل هر مسئله، قبول کردن آن مسئله است. باید بپذیریم که وابستگی کلا چیز خوبی نیست. وابسته‌ شدن و اعتیاد در هر شکل و قاموسی، رفتار ناسالمی است. وقتی اسیر و اعتیاد به شبکه‌های اجتماعی پیدا می کنیم، تنها به‌دنبال این هستیم که ببینیم دیگران در این شبکه‌ها چه می‌کنند و چه چیزهایی را از زندگی‌شان منعکس می‌کنند. در واقع به‌ جای اینکه به زندگی حقیقی اطراف‌مان دقت کنیم، مدام زندگی را از دریچه‌ی صفحات شبکه‌های اجتماعی نگاه می‌کنیم. رفته‌رفته به یک تماشاچی مریض تمام‌ عیار بدل می‌شویم.

---

2. اعتیاد به شبکه های اجتماعی و خاموش کردن اطلاعیه‌ها (نوتیفیکیشن)

بیایید با خودمان صادق باشیم. آیا لازم است از هر چیزی که در اپلیکیشن‌های مختلف روی گوشی و شبکه‌های مجازی‌مان رخ می‌دهد، باخبر بشویم؟ جواب یک «نه» خیلی بزرگ است. ما برای زیستن به هوا، مقداری پروتئین و ویتامین نیاز داریم نه فیسبوک و اینستاگرام. باید قرار گرفتن مدام در معرض نوتیفیکیشن‌هایی را که دینگ‌دینگ از راه می‌رسند و آرامش‌مان را می‌گیرند، به فراموشی بسپاریم. وقتی نوتیفیکیشن‌ها را خاموش می‌کنیم، تمرکز بیشتری برای انجام امور زندگی روزانه‌ی خود خواهیم داشت.

اطلاعیه‌ها و پیام‌هایی که مدام روی تبلت و تلفن‌مان ظاهر می‌شوند، به ما یادآوری می‌کنند که جریان‌های جدیدی در دنیای مجازی در حال وقوع است و باعث می‌شوند که احساس کنیم اگر پیام‌ها و وقایع را دنبال نکنیم، چیزی را از دست خواهیم داد. علاوه بر آن، اگر نوتیفیکیشن‌ها را خاموش کنیم و به‌ندرت به گوشی و تبلت‌مان سر بزنیم، وقتی برای چک کردن پیغام‌ها به‌سراغ گوشی موبایل برویم، پیام‌های بیشتری می‌بینیم که مرور آنها به یکباره هم وقت کمتری از ما می‌گیرد هم خوشحال‌ترمان می‌کند. قبول دارید وقتی پیام‌های بیشتری روی تلفن ظاهر می‌شود، بیشتر خوشحال می‌شویم؟

---

3. اعتیاد به شبکه های اجتماعی و پیداکردن سرگرمی‌های جدید

حتما بخوانید: علائم داشتن عزت نفس پایین چیست؟

وقتی صحبت از گذراندن ساعات طولانی درواعتیاد به شبکه‌های اجتماعی می‌شود، همیشه دسته‌ای از افراد هستند که می‌گویند: «خب، اگه نَرَم تو اینترنت، کجا برم پس؟ نه تفریحی دارم، نه کاری، نه هیچی». این دلیل، خیلی غیرمنطقی است. هزار و یک کار وجود دارد که ضمن مفید بودن می‌تواند اوقات فراغت ما را نیز پر کند. یعنی قبول ندارید که بدون تلفن هم می‌توان اوقات را خوب گذراند؟ می‌توانید زبان جدیدی بیاموزید، دوره‌ای آموزشی ببینید و آینده‌تان را بسازید، در دنیا فیلم‌های بسیار خوبی ساخته می‌شود که با کمی گشت‌وگذار می‌توانید از میان آنها فیلم مورد علاقه‌ی خود را بیابید و تماشا کنید.

در واقع بهتر است سرگرمی جدیدی برای خود بیابیم و آن را جایگزین استفاده از شبکه‌های مجازی نماییم. اگر به‌ درستی از شبکه‌های مجازی استفاده کنیم، زمان زیادی در اختیارمان خواهد بود. کافی است برنامه‌ریزی کنیم و به فعالیت‌هایی بپردازیم که دوست داریم.

---

4. محدود کردن زمان حضور و اعتیاد به شبکه‌های اجتماعی

خیلی از ما تنها به‌خاطر دیگران یا پیروی از مد، در شبکه‌های اجتماعی مختلف حساب‌های کاربری می‌سازیم. باور کنید لازم نیست در همه‌ی شبکه‌ها حساب کاربری داشته باشیم. لزومی ندارد که تمام برنامه‌های رنگارنگ را روی دستگاه خود نصب کنیم و ذهن و زمان خود را بیهوده آشفته کنیم. بهتر است برای مهار اعتیاد به شبکه‌های اجتماعی، زمان دسترسی خود به اینترنت را محدود کنیم. زمان این محدودیت تا حد زیادی وابسته به میزان اعتیاد به شبکه‌های اجتماعی است.

مثلا روزی یک ساعت مشغول کار با شبکه‌های اجتماعی بشویم و در مجموع به‌طور هفتگی تنها 7 ساعت را به آنها اختصاص بدهیم. زمانی که شروع به کار می‌ کنیم بهتر است از تایمر و زمان‌سنج برای شمارش مدت زمان مجاز حضور در اینترنت استفاده کنیم. وقتی زمان تعیین‌شده به پایان می‌رسد، اگرچه سخت است اما باید عزم‌ مان را جزم کنیم و گوشی و تبلت را کنار بگذاریم. این تمرین برای تقویت اراده هم بسیار مفید است.

---

5. پرهیز از انتشار محتواهای پوچ و بی‌ارزش و اعتیاد به شبکه های اجتماعی

حتما بخوانید: 20 فایده ورزش کردن برای سلامتی بدن

یکی از مهم‌ترین چیزهایی که این روزها در صفحات و شبکه‌های اجتماعی شایع است، انتشار تصاویر و مطالب بسیار بی‌اهمیت است. باید بپذیریم اینکه شبکه‌های اجتماعی امکان فیلم‌برداری از لحظه‌های مختلف زندگی را در اختیارمان گذاشته‌اند، لزوما به این معنا نیست که دیگران باید بدانند که ما امشب به کدام رستوران رفته‌ایم یا در مهمانی تولد خواهرزاده‌ مان چه چیزی خورده‌ایم. اگر این موضوع را درک کنیم قطعا نیمی از محتوای بی‌مورد و بی‌ارزش اینترنت از سطح آن حذف خواهد شد. نکته‌ی دیگر این است که آنچه در اینستاگرام و دیگر شبکه‌های اجتماعی می‌بینیم، تنها کادر کوچکی از صحنه‌ی بزرگ زندگی دوستان و آشنایان است که به‌هیچ‌وجه ما را در بطن زندگی حقیقی آنها قرار نمی‌دهد.

در زندگی واقعی، تمام اتفاقات به انتخاب کاربر و با گذر از فیلترهای رنگارنگ رخ نمی‌دهند. مریضی‌ها، ناخوشی‌ها، دل‌ شکستگی‌ها و تنهایی، در زندگی واقعی از ما اجازه نمی‌گیرند که پُست بشوند یا خیر. پس باید بدانیم که شبکه‌های مجازی واقعی نیستند و تمام واقعیت کاربران را نشان نمی‌دهند به همین خاطر همان‌طور که از اسم‌شان هم مشخص است، نوعی زندگی کاملا مجازی هستند که نباید در آن غرق شد.

برای اینکه ساعات مفیدتری داشته باشیم و از اینترنت و شبکه‌های اجتماعی نیز به‌درستی بهره ببریم باید آن را به چشم نوعی جایزه نگاه کنیم. یعنی چه؟ به این معنی که مثل خوردن کیکی خوشمزه در کافی‌شاپ یا رفتن به سینما به‌عنوان دلخوشی کوچکی که شادمان می‌کند، استفاده از شبکه‌های اجتماعی را نیز به‌عنوان یک جایزه‌ی ساده بعد از انجام کارهای خوب و بالا بردن بهره‌وری در برنامه‌های روزانه‌مان مورد استفاده قرار بدهیم. در واقع رفتن به شبکه‌های اجتماعی را پاداشی برای خود قرار دهیم که تنها در صورت وفاداری به برنامه‌های مفید روزانه می‌توانیم به آن دسترسی داشته باشیم.

---

6. غنی‌سازی روابط واقعی و اعتیاد به شبکه های اجتماعی

ما برای ساختن خاطره‌ های خوش و شاد باید با دوستان و اعضای خانواده‌مان رابطه‌های واقعی برقرار کنیم و ارتباط مجازی و ثبت دقیقه‌ های زندگی با عکس سلفی را کنار بگذاریم. به‌جای اینکه به تعداد دنبال‌کنندگان (فالوئر) خود در فیسبوک و اینستاگرام و… افتخار کنیم، باید به استحکام روابطی دوست‌داشتنی با خانواده و دوستان فکر کنیم. روابطی از جنس واقعیت که باعث می‌شوند با دیگران تبادل نظر داشته باشیم، نصیحت کنیم و در دنیایی ملموس همدیگر را دوست بداریم.

به‌جای اینکه ساعت‌ها زمان بگذاریم و به فکر این باشیم که در حین ورزش یک سلفی تَر‌وتمیز از خود بگیریم، بهتر است به باشگاه برویم و با افراد واقعی تماس و ارتباطی تازه برقرار کنیم. راه‌های زیادی برای پیدا کردن دوستان جدید وجود دارد. مثلا می‌توانیم مهمانی بگیریم و از دوستان‌مان بخواهیم که دوستان‌شان را هم به مهمانی بیاورند.

---

7. زندگی کردن در لحظه و ترک اعتیاد به شبکه های اجتماعی

حتما بخوانید: معرفی 20 شغل پاره وقت برای شروع کسب و کار

دقت کرده‌اید که همیشه دوربین‌ به‌ دست هستیم و در جنگل و دریا و هر جای دیگری، به‌دنبال گرفتن عکسی مناسب برای پُست جدیدمان هستیم؟ اگر شما هم دچار چنین اعتیادی هستید باید بدانید که زمان تجدید نظر در رویکرد و تغییر این وضعیت رسیده است.

بیایید در لحظه‌ها زندگی کنیم. به‌جای اینکه در پِی عکس گرفتن از یک رنگین‌ کمان زیبا باشیم، بهتر است آن را عمیقا در ذهن و جان‌ مان ثبت کنیم.

کافی است یک روز به خودمان مرخصی بدهیم و به دوستان‌مان بگوییم که مثلا یک روز از شبکه‌های اجتماعی استفاده نخواهیم کرد. تمام اپلیکیشن‌ها را پاک کنیم و ببینیم چند ساعت مفید از وقت‌مان را در این شبکه‌ها حرام کرده‌ایم.

وقتی به کنسرت می‌رویم، لازم نیست تمام مدت دوربین‌به‌دست باشیم و فیلم‌ها را روی شبکه‌های اجتماعی پست کنیم. لنز هیچ دوربینی، نمی‌تواند به شفافیت چشم و نگاه ما صحنه‌ها را ضبط کند.

از همبرگر و کباب و … عکس نگیریم. مخاطبی که این عکس را لایک می‌کند نه می‌تواند تصویر منتشرشده را مزه کند و نه وجود آن عکس در زندگی‌اش تأثیری دارد. عاقل باشیم.

---

8. استراحت دادن به خود و ترک اعتیاد به شبکه های اجتماعی

اجداد ما زندگی‌شان را بدون رایانه یا شبکه‌های اجتماعی مجازی گذراندند. حتی خودمان هم در دهه‌های گذشته به چنین امکاناتی دسترسی نداشته‌ایم. اما هم ما و هم اجدادمان به بقا ادامه داده‌ایم. پس زندگی بدون شبکه‌های مجازی نیز همچنان جریان دارد. بهتر است گاهی به خود استراحت بدهیم و به سراغ هیچ‌یک از صفحات مجازی خود نرویم.

---

9. ابراز عقاید در تریبون‌های دیگر و ترک اعتیاد به شبکه های اجتماعی

بیشتر شبکه‌های مجازی برای قرار دادن انواع محتواهای تصویری یا واژه‌ای محدودیت‌هایی دارند. در چنین صورتی، بدیهی است که ما نمی‌توانیم تمام آنچه را که می‌اندیشیم و احساس می‌کنیم، ابراز کنیم. شبکه‌های اجتماعی جایی برای بیان عقاید نیستند و نمی‌توان هیچ‌کس را به‌طور کامل تنها از روی پست‌هایش شناخت. اگر دوست دارید از شبکه‌های اجتماعی به عنوان تریبون و جایگاهی برای بیان نظرات و عقاید خود در زمینه‌های مختلف استفاده کنید، سراغ وبلاگ‌نویسی بروید. وبلاگ‌ها ظرفیت‌های بیشتری در اختیارتان می‌گذارند.

---

10. استفاده‌ی بهتر و ترک اعتیاد به شبکه‌های اجتماعی

خب، حال که صد عیب پیدا و پنهان شبکه‌های اجتماعی را مطرح کردیم، بد نیست هنر آن را نیز عنوان کنیم. این شبکه‌ها حاصل ناب‌ترین افکار و ایده‌های دانشمندان امروزی دنیای ما هستند. در واقع، ظرفیت شبکه‌های مجازی بسیار بیشتر از چیزی است که اغلب ما فکر می‌کنیم. کافی است بدانیم که از خود و از زندگی چه می‌خواهیم تا بتوانیم بهتر و مفیدتر از اطلاعات موجود در این شبکه‌ها بهره ببریم یا به‌دنبال روش‌هایی باشیم که می‌توانند بهبهره‌وری هرچه بیشتر و ترک اعتیاد به شبکه‌های اجتماعی برای عموم کمک کنند.

باید در برابر لایک‌ها و کامنت‌هایمان مسئولانه عمل کنیم. نگاه کردن و توجه به محتوای بی‌ارزش افراد در شبکه‌های اجتماعی شایسته‌ی چشمان ما و شما نیست. اجازه ندهیم که وقت‌مان بیهوده پای چیزی تلف بشود که هیچ سودی در پی ندارد.

منبع
scoopempire
bustle

 ترک اعتیاد به شبکه های اجتماعی با چند راهکار اعتیاد به شبکه های اجتماعی

https://keramatzade.com/What-is-the-bladder-dislocation-treatment-methods

اینکه افتادگی مثانه در زنانی که تجربه‌ی زایمان داشته‌اند، شایع‌تر است

علائم و علت افتادگی مثانه چیست؟ و روشهای درمان

حتما بخوانید: هدف گذاری چیست؟ و چگونه این کار را انجام دهیم؟

افتادگی مثانه، مشکلی است که بیشتر در زنان شایع است و احتمال بروز آن در مردان بسیار کم است. زنان به‌ علت وجود کانال زایمان، مستعد ضعیف شدن عضلات کف لگن هستند. با اینکه افتادگی مثانه در زنانی که تجربه‌ی زایمان داشته‌اند، شایع‌تر است، اما ممکن است که بر اثر عوامل ژنتیکی وسبک زندگی در خانم‌هایی که مادر نشده‌اند نیز اتفاق بیفتد. همچون سایر بیماری‌ها، پیشگیری از افتادگی مثانه بسیار راحت‌تر از درمان افتادگی مثانهاست. در این مطلب قصد داریم شما را به‌طور کامل با علائم افتادگی مثانه، علت، پیشگیری و درمان افتادگی مثانه آشنا کنیم.

مثانه عضوی توخالی در لگن است که ادرار را نگه می‌دارد. فشاری که درهنگام پر شدن مثانه توسط ادرار ایجاد می‌شود، باعث می‌شود که فرد احساس کند که به دفع ادرار نیاز دارد. در فرآیند دفع ادرار، ادرار از مثانه عبور می‌کند و از طریق پیشاب‌راه از بدن خارج می‌شود.

در زنان، دیواره‌ی جلویی واژن از مثانه پشتیبانی می‌کند. این دیواره می‌تواند با بالا رفتن سن، ضعیف یا شل شود. فشارهای جسمانی قابل‌توجه مانند زایمان نیز می‌توانند به این قسمت از دیواره‌ی واژن آسیب برسانند. اگر مثانه بیش‌ازحد صدمه ببیند، می‌تواند پایین بیاید و دچار افتادگی شود؛ این بدان معناست که مثانه دیگر حمایت نمی‌شود و به داخل واژن نزول می‌کند. این امر می‌تواند باعث مسائلی مانند مشکلات ادراری، ناراحتی و بی‌اختیاری ادرار استرسی (نشت ادرار در اثر عطسه، سرفه و فشار بر مثانه) شود.

افتادگی مثانه که به آن فتق مثانه یا سیستوسل نیز می‌گویند، براساس میزان پایین آمدن مثانه در واژن، به 4 درجه تقسیم می‌شود:

    درجه‌ی 1 (خفیف): فقط قسمت کوچکی از مثانه به داخل واژن می‌رود.
    درجه‌ی 2 (متوسط): مثانه به‌قدری افتادگی پیدا می‌کند که وارد دهانه‌ی واژن می‌شود.
    درجه‌ی 3 (شدید): مثانه از دهانه‌ی واژن خارج شده و بیرون می‌زند.
    درجه‌ی 4 (کامل): کل مثانه به‌طور کامل از واژن خارج می‌شود و معمولا این وضعیت با افتادگی سایر اعضای داخل لگن مانند افتادگی رحم، رکتوسل (بیرون‌زدگی قسمتی از رکتوم به درون واژن) و انتروسل (نوعی فتق حاوی روده) همراه است.

افتادگی مثانه معمولا با یائسگی مرتبط است. بدن زنان قبل از یائسگی، هورمون استروژن تولید می‌کند که به محکم نگه داشتن عضلات واژن و اطراف آن کمک می‌نماید. اما بدن خانم‌ها پس از یائسگی، استروژن بسیار کمتری تولید می‌کند و درنتیجه‌ی آن عضلات ضعیف و شل می‌شوند.

---

علت افتادگی مثانه یا سیستوسل

عوامل زیر معمولا با ایجاد افتادگی مثانه مرتبط هستند:
1. زایمان

این متداول‌ترین علت افتادگی مثانه است. روند زایمان طبیعی، فشار زیادی را بر بافت‌ها و عضلات واژن که از مثانه‌ پشتیبانی می‌کنند، وارد می‌کند.
2. یائسگی

استروژن، هورمونی است که به حفظ قدرت و سلامت عضلات واژن کمک می‌کند. این هورمون پس از یائسگی به میزان بسیار کمتری ترشح می‌شود.
3. اعمال فشار بر مثانه

بلند کردن اجسام سنگین، زور زدن هنگام اجابت مزاج، داشتن یک بیماری طولانی‌مدت که با سرفه همراه است یا ابتلا به یبوست مزمن، ممکن است به عضلات کف لگن آسیب برسانند.

---

علائم افتادگی مثانه

حتما بخوانید:  ویژگی های رابطه ی پدر و دختری

اولین علامتی که معمولا زنان مبتلا به افتادگی مثانه متوجه آن می‌شوند، وجود بافتی در واژن است که بسیاری از زنان می‌گویند چیزی شبیه به توپ است.

سایر نشانه های افتادگی مثانه عبارتند از:

    احساس ناراحتی یا درد در ناحیه‌ی لگن؛
    بیرون زدن بافت از واژن (این بافت ممکن است دردناک باشد و خونریزی کند)؛
    اِشکال در ادرار کردن؛
    وجود این احساس که مثانه بلافاصله پس از دفع ادرار، کاملا خالی نمی‌شود (دفع ادرار ناقص)؛
    بی‌اختیاری استرسی (نشت ادرار درهنگام عطسه، سرفه یا فشار بر مثانه)؛
    عفونت مثانه به‌صورت مکرر؛
    مقاربت دردناک (دیسپارونیا)؛
    کمردرد.

برخی از زنان ممکن است علائم افتادگی مثانه‌ی خفیف (درجه‌ی 1) را تجربه نکنند یا متوجه‌ آن نشوند.

---

چه زمانی باید برای افتادگی مثانه به پزشک مراجعه کنید

هر زنی که متوجه‌ علائم افتادگی مثانه می‌شود، باید به پزشک مراجعه کند. افتادگی مثانه معمولا با افتادگی سایر ارگان‌های داخل لگن همراه است. بنابراین برای ارزیابی و جلوگیری از علائم و عوارض مشکل‌ساز ناشی از تضعیف بافت و عضله‌ی واژن، مراقبت‌های پزشکی به‌ موقع توصیه می‌شود. ارگان‌هایی که دچار افتادگی شده‌اند، نمی‌توانند به‌‌خودی‌خود درمان شوند و اغلب به‌مرور زمان بدتر می‌شوند. چندین درمان برای برطرف کردن افتادگی مثانه وجود دارد.

---

معاینه‌ها و آزمایش‌های لازم برای تشخیص افتادگی مثانه

معاینه‌ی لگن و ناحیه‌ی تناسلی یک خانم برای تشخیص افتادگی مثانه ضروری است. درصورت مشاهده‌ی مثانه در واژن، افتادگی مثانه تأیید می‌شود.

در موارد نه‌چندان واضح، ممکن است که پزشک از سیستوگرافی با ماده‌ی حاجب (عکس رنگی VCUG) برای کمک به تشخیص بهتر استفاده کند. VCUG، مجموعه‌ای از تصاویر است که با استفاده از اشعه‌ی X درطول دفع ادرار گرفته می‌شود. این تصاویر به پزشک کمک می‌کنند تا شکل مثانه و علت مشکل ادراری را مشخص کند. همچنین ممکن است که پزشک برای رد کردن سایر علل احتمالی ناراحتی یا مشکل ادراری، سایر قسمت‌های شکم را معاینه یا از آنها عکس‌ برداری کند.

پس از تشخیص، پزشک ممکن است عصب‌ها، عضلات و شدت جریان ادرار را تست کند تا بتواند تصمیم بگیرد که چه نوع درمانی برای فرد مناسب است.

درصورت صلاح‌ دید پزشک، ممکن است تستی به نام یورودینامیک یا یورودینامیک تصویری نیز انجام شود. گاهی‌ اوقات، این تست نوار مثانه (EKGs) نیز نامیده می‌شود. یورودینامیک، نسبت‌های فشار و حجم را در مثانه اندازه‌گیری می‌کند و می‌تواند در تصمیم گیری اورولوژیست بسیار مؤثر باشد.

---

سیستوسکوپی - افتادگی مثانه

حتما بخوانید: فواید قهوه برای سلامتی بدن و لاغری

سیستوسکوپی (نگاه کردن به داخل مثانه با اسکوپ) نیز یکی از روش‌هایی است که برای انتخاب روش درمانی مناسب استفاده می‌شود. این مورد، آزمایشی سرپایی است که در مطب پزشک انجام می‌شود. گاهی اوقات درهنگام انجام این تست، تصویر داخل مثانه روی صفحه‌ی مانیتور نمایش داده می‌شود و بیمار می‌تواند هرچه را که پزشک می‌بیند، مشاهده کند. سیستوسکوپی، ریسک کمی دارد و برای اکثر افراد تحمل‌پذیر است.

---

درمان افتادگی مثانه

معمولا افتادگی مثانه‌ی درجه‌ی 1 (خفیف) که درد یا ناراحتی ایجاد نمی‌کند، به هیچگونه درمان پزشکی یا جراحی نیاز ندارد. ممکن است که پزشک به خانم مبتلا به افتادگی مثانه‌ی درجه‌ی 1 توصیه کند که از بلند کردن اجسام سنگین یا زور زدن اجتناب کند؛ گرچه شواهد کمی برای حمایت از این توصیه وجود دارد.

پزشک در موارد جدی‌تر، عوامل مختلفی نظیر سن بیمار، سلامت عمومی، اولویت درمان و شدت افتادگی مثانه را درنظر می‌گیرد تا تعیین کند که کدام درمان مناسب است.
1. پساری

پساری دستگاهی است که داخل واژن قرار داده می‌شود تا مثانه را در جای خود نگه دارد. برای جلوگیری از بروز عفونت، لازم است تا پساری‌ها در فواصل منظم بیرون آورده و تمیز شوند. برخی از پساری‌ها طوری طراحی شده‌اند که به خانم‌ها امکان می‌دهند تا خودشان این کار را انجام دهند، اما سایر انواع پساری‌ها باید توسط پزشک بیرون آورده و تمیز شوند. معمولا برای کمک به پیشگیری از عفونت و فرسایش دیواره‌ی واژن، به همراه پساری از کرم استروژن استفاده می‌شود. برخی از زنان هنگام استفاده از پساری، احساس ناراحتی می‌کنند یا معتقدند که آنها به‌راحتی جدا می‌شوند و می‌افتند.
2. درمان جایگزین استروژن

این درمان ممکن است برای بسیاری از زنان مبتلا به افتادگی مثانه مفید باشد. استروژن به تقویت و حفظ عضلات واژن کمک می‌کند.
3. ورزش کگل و اصلاح فعالیت بدنی

ممکن است که پزشک برای موارد خفیف تا متوسط افتادگی مثانه، اصلاح فعالیت بدنی مانند اجتناب از بلند کردن اجسام سنگین و زور زدن را توصیه کند؛ همچنین ممکن است پزشک‌تان به شما پیشنهاد کند که تمرینات ورزش کگل را انجام دهید. اینها تمریناتی هستند که برای سفت کردن عضلات کف لگن به‌ کار می‌روند. ممکن است که تمرینات کگل برای درمان افتادگی‌های خفیف تا متوسط یا تکمیل سایر درمان‌های افتادگی‌های حادتر مثانه استفاده شوند.
4. داروهای درمان افتادگی مثانه

---

استروژن خوراکی - افتادگی مثانه

حتما بخوانید: 20 راز داشتن یک زندگی عالی و منحصر به فرد

امکان دارد که برای افتادگی مثانه از درمان جایگزین استروژن استفاده شود تا در تقویت بافت‌های داخل و اطراف واژن، به بدن کمک کند. درمان جایگزین استروژن نمی‌تواند برای همه‌ی افراد کاربردی باشد (به‌عنوان مثال افراد مبتلا به انواع خاصی از سرطان). بدن زنان پس از یائسگی، استروژن چندانی تولید نمی‌کند و درنتیجه ممکن است که عضلات واژن ضعیف شوند. ممکن است در موارد خفیف افتادگی مثانه، استروژن برای معکوس کردن علائمی مانند بی‌اختیاری ادرار و ضعیف شدن واژن تجویز شود. در موارد شدیدتر افتادگی مثانه، ممکن است درمان جایگزین استروژن به همراه سایر انواع درمان‌ها به‌ کار رود.

استروژن می‌تواند به‌صورت خوراکی و در قالب قرص یا موضعی و به شکل چسب یا کرم تجویز شود. کرم استروژن، جذب سیستمیک بسیار کمی دارد و به‌صورت موضعی تأثیر بسیار زیادی ایجاد می‌کند. نوع موضعی این دارو، نسبت به نوع خوراکی خطر کمتری دارد. استفاده از استروژن‌ها در واژن قُدامی و ناحیه‌ی پیشاب‌راه، می‌تواند در تسکین علائم ادراری همچون نیاز فوری به دفع ادرار و تکرر ادرار بسیار مفید باشد؛ حتی علی‌رغم وجود افتادگی مثانه.
5. عمل جراحی افتادگی مثانه

معمولا افتادگی‌های شدید مثانه که با پساری قابل‌کنترل نیستند، برای اصلاح به جراحی نیاز دارند. جراحی افتادگی مثانه معمولا از طریق واژن انجام می‌شود و هدف آن محکم کردن مثانه در محل صحیح است. مثانه با برشی در دیواره‌ی واژن اصلاح می‌شود. ناحیه‌ی پایین‌افتاده، بسته و دیواره محکم می‌شود.

این جراحی با توجه به روش مورد نظر پزشک، با بیهوشی عمومی، بی‌حسی منطقه‌ای یا بی‌حسی موضعی انجام می‌شود. در جراحی‌های کوچک‌تر، بسیاری از بیماران در همان روز مرخص می‌شوند و به خانه می‌روند.

برای تقویت ضعف لگنِ مرتبط با افتادگی مثانه، از مواد مختلفی استفاده می‌شود.

با توجه به FDA، ممکن است خطرات قرار دادن مِش جراحی (surgical mesh) در بافت بین مثانه و واژن به‌ منظور اصلاح افتادگی عضو لگن بسیار بیشتر از مزایای آن باشد. با این حال استفاده از مش می‌تواند در برخی شرایط مفید باشد. جراح باید قبل از انجام عمل جراحی به‌طور کامل درمورد خطرات، مزایا و عوارض بالقوه‌ی این مواد توضیح دهد و فرآیند جراحی را برای فرد تشریح کند.

اکثر زنان حدود 6 هفته پس از جراحی می‌توانند فعالیت‌های عادی‌ خود را از سر بگیرند. با این حال، ممکن است که جراح توصیه کند که فرد تا 6 ماه از انجام فعالیت‌هایی که باعث فشار بر مثانه می‌شوند، اجتناب کند یا آنها را به حداقل برساند.

درمان‌های فیزیکی مانند تحریک الکتریکی و بیوفیدبک نیز می‌توانند در افتادگی مثانه به‌ کار روند و به تقویت عضلات لگن کمک کنند.
6. تحریک الکتریکی

پزشک از یک پروب برای عضلات مورد نظر در داخل واژن یا کف لگن استفاده می‌کند. این پروب به دستگاهی وصل می‌شود که جریان‌های الکتریکی کوچک را اندازه‌گیری و ارسال می‌کند. این جریان‌ها، عضلات را منقبض می‌کنند و این انقباضات می‌توانند به تقویت عضلات کمک کنند. نوعی تحریک الکتریکی با تهاجم کمتر نیز وجود دارد که از بیرون بدن، عصب زهاری (پاندندال) را به‌طور مغناطیسی تحریک می‌کند. این روش باعث فعال شدن عضلات کف لگن می‌شود و ممکن است به درمان بی‌اختیاری ادرار کمک کند.
7. بیوفیدبک

بیوفیدبک - افتادگی مثانه

در این روش حسگری برای نظارت بر فعالیت عضلانی در واژن و کف لگن به‌ کار می‌رود. ممکن است که پزشک تمریناتی را برای تقویت عضلات این ناحیه توصیه کند. این تمرینات به سفت شدن عضلات دیواره‌ی واژن کمک می‌نمایند و برخی علائم ناشی از افتادگی مثانه را برطرف می‌کنند یا آنها را تسکین می‌دهند. این حسگر می‌تواند بر انقباضات عضلانی درطول تمرینات نظارت کند؛ پزشک از این طریق متوجه می‌شود که آیا عضلات مورد نظر از این تمرینات سود خواهند برد یا نه.
پیگیری‌های لازم برای افتادگی مثانه

خانمی که تحت درمان افتادگی مثانه قرار می‌گیرد، باید به‌طور منظم برای ارزیابی میزان پیشرفت درمان به پزشک مراجعه کند. پساری‌ها باید برای پیشگیری از عوارض، در فواصل زمانی مشخص بیرون آورده و تمیز شوند.
پیشگیری از افتادگی مثانه

داشتن رژیم غذایی پرفیبر و مصرف روزانه‌ی مقدار زیاد مایعات می‌تواند احتمال ابتلای فرد به یبوست را کاهش دهد و از این طریق به پیشگیری ازافتادگی مثانه کمک کند. درصورت امکان باید از زور زدن درطول اجابت مزاج خودداری شود. زنان مبتلا به یبوست مزمن باید به‌‌ منظور کاهش احتمال ابتلا به افتادگی مثانه، به پزشک مراجعه و هرچه سریع‌تر یبوست‌شان را درمان کنند.

بلند کردن اجسام سنگین با ابتلا به افتادگی مثانه رابطه‌ای مستقیم دارد و درصورت امکان باید از آن اجتناب شود.

چاقی عاملی خطرآفرین برای دچار شدن به افتادگی مثانه است. کنترل وزن ممکن است به پیشگیری از ایجاد این وضعیت کمک کند.
سخن آخر

افتادگی مثانه به‌ندرت تبدیل به وضعیتی خطرناک می‌شود. اکثر موارد خفیف آن می‌توانند بدون جراحی درمان شوند و اکثر افتادگی‌های شدید مثانه‌ می‌توانند به‌طور کامل با جراحی اصلاح شوند.

منبع: webmd

 علائم و علت افتادگی مثانه چیست؟ و روشهای درمان افتادگی مثانه درمان افتادگی مثانه